Görmə bu dünyanı işıq rəngində,
Qaradan çaları çoxdu,ay qızım.

Qar yağır...
günəşin həsrətini
çəkən kimi
qarın da həsrətini
çəkir adam

Alır-körpə,qoca demir,
Yıxır-alçaq,uca demir,
Tikir-qapı,baca demir-
Budur bu torpaq anamız.

Senin sevdan bir tutkudur,aşk değil,
Birgün olur unudursun,arkadaş.
Gönlümüzden taşanlar hep yaş değil,
Birgün olur unudursun,arkadaş.

Gendən atılan daş boşa da dəyər,
Yaxından dəyən a yaralar səni.
Yaddan ayırmağa nə var insanı,
Dost olan dərddən ay aralar səni.

Kişi sığalına həsrət qadına
qadınlıq etmək də yasaq kimidi.
Kişiyə dönməli- kişi görəndə,
yoxsa, bir bulanıq bulaq kimidi.

Bu dünyada hərənin var öz səsi,-
Kimi zilə,kimi bəmə tələsir.
Eyni yolun yolçuları müxtəlif,-
Dəmli dəmə,qəmli qəmə tələsir.

Sənə inanıram mən-
insanlar günəşə inanan kimi...

Ananın üzünə ağ olan övlad,
Yoxsa yanıldınmı?-ANADI anan.
Yerin əbədilik gül qucundadı,
Hər zaman qeydinə qalandı anan.

Elə vicdanına qulaq asırsan,
Hərdən gileylənir,hərdən susursan;
Niyə inciyirsən,niyə küsürsən?-
Səkinə, bu dünya anan deyil ki?!..

Bir dəfə üzünü göylərə tutmaz,
Yaşayar elə hey gözü cibində;
Sanar,adamları cibinə qoyub,
Əslində,gizlənər özü cibində-
Yollar bu məmurun cibindən keçir.

Novruz bayramınız mübarək!
Yenə gəlib bahar fəsli,
Hər bağçada bülbül ötə.
Çox demirəm,bircə çiçək
Bu xəzan könlümdə bitə.

Sən özümlə aramda
Sökülməz bir çəpərsən.
Təkcə səni yaranda
Mən içimə keçirəm...

Əvvəli mənimlə,səninlə sonu..-
Gözüntək əzizlə onu, sən canın;
Yaxşı bar verəcək,tutubdu dənin,-
Sənə qaytarıram göz yaşlarını.

Bircanlı insanın dünyası iki,
Biri O,biri BU,bir bəs orada.
Çaya bənzədilən tez keçən ömrə
Mənbə buradadı,mənsəb orada.