Yanıma sevgini dəfn eyləmək üçün gəldin,
Həyatımdansa xəyanətlə gedirsən bu gecə.

Öz əhdinə var əzəldən vəfası sevgilimin,
Xoş eylər ömrümü zövqü-səfası sevgilimin.

Çox gileyləndik,həyat korlanmış,insan neyləsin?
Bəndələr çıxmışsa rahından,bu dövran neyləsin?

Ömrüm nə mənalı,nə xoş keçirdi,
Məni həyatından silənə qədər.
Sən mənə elə bir dağ çəkmisən ki,
Unuda bilmərəm ölənə qədər.

Hardasan,öldünmü,torpaqdan soruşdum,bilmədi,
Ərşəmi çıxdın,səni dağdan soruşdum,bilmədi.

Elə darıxmışam gülüşü üçün,
Bir dəfə gül desəm,gülər görəsən?
Tək onu istəyir ürəyim mənim,
Desəm,gəl yanıma,gələr görəsən?

Məhəbbətlə bir xoş ömür sürmədim,
Səadətin qapısından girmədim,
Ondan xeyir tapan adam görmədim,
Sevgi dərddir aşiqə də,yara da.

Əlində bir qələm,bir parça kağız,
Yazmaq istəyirsən son sözlərini,
Bir şüşə zəhərdir ümidin yalnız,
Əl saxla,vərəqdən çək gözlərini.

Nədir söz-bəndəyə Həqqdən verilmiş ərmağandır söz,
Susub daxildə yatmış hisslər üçün tazə candır söz.

Yarım məni tərk etdi,halım göz qabağında,
Gəl indi də bu dərdü-qəmin döz qabağında.

Gözəl payız axşamıydı,rüzgar əsirdi,yağmur yağırdı,getdin,
Sənə alışmış bu qəlbim üçün təsəvvür etmək ağırdı,getdin.

Sənsiz yaşamaq cövrü-cəfadan da betərmiş,
Sevmək səni hər səhvü xətadan da betərmiş.

Çəkə bilmirəm,görəndə, gözümü dodaqlarından,
Cehizindir o dodaqlar,gəl öpüm yanaqlarından.

Vətən uğrunda həlak olduğunuz gün qocalarmı?
Yaramız öylə dərindir,bu qədər tez sağalarmı?
Qanınız yerdə qalarmı?

Gəl yetiş,qoy gözlərimdə qalmasın arzum mənim,
Təkcə sənsizlikdir,ey gül,ən böyük qorxum mənim.