Şəmsi, hər sözündə qan adı gördüm.
Sındı istəklərin qanadı, gördüm.
Ürəyim qan oldu, qanadı, gördüm,
Saymırsan bir işə yarayar məni.

Mən nökərəm, hər ixtiyar ağada.
Dərdlərimə, bəy də ağlar, ağa da.
Bəxtim qara, məskənimsə ağ ada,
Dörd tərəfim, su olsa da, yanaram.

Qoyma bir an yata gözüm,
At oynatsın yad, a gözüm.
Görsən baxır yada gözüm,
Çək özünə sarı məni.

Nəyə gərək özgə sinə,
Hər kəs bağlı öz kəsinə.
Meyl etmədim özgəsinə,
Dəyişmədi, o da məni.

Kim bağlayar yar açanı,
Doyurmaz hər yar acanı.
Məcnun verər yara canı,
Sevəndə sev yarı belə.

Bu sevdalı ürəyimi yar alar.
Əzab verər, gecə- gündüz yaralar.
Sızlayanda ağrısından yaralar.
Sevməsin bu qəlbim daha neyləsin?

Gün olsa - duman olmaz,
Ölüdən uman olmaz.
Əyridə iman olmaz,
Yalan olmaz dürüstdə.

Şəmsi dərddən ölmədisə nərdi, nər.
Açma dərdim, maya bozlar, nər dinər.
Bel bağlayıb bu düny anın nərdinə,
Zər atıram qoşa düşə, baxtabaxt.

Şəmsi, gül güləndə güllənər könül,
Şeh olub gül üstə göllənər könül.
Ölsəm, gül ətrindən dillənər könül:
Sinəmdə gül əksin, gül əllər indi.

axdı gülə döndü, göz, gülə güldü,
Çağladı sinədə söz, gülə güldü.
Könlü gözəl olan qız gülə güldü,
Güllər cana gəlib güləllər indi.

Gendən atılan daş boşa da dəyər,
Yaxından dəyən a yaralar səni.
Yaddan ayırmağa nə var insanı,
Dost olan dərddən ay aralar səni.

Təbib davasıyla yaramı gözlər.
Süzülüb dikildi yaramı gözlər?
Min yol təzələsə yaramı gözlər,
Demərəm: Ay zalım, oyana bir bax

İnsan oğlu,ömür güney qarıdı,-
Güney,quzey-qalan,ay,a,qarı gəz.
Bu dünyadan suçla yüklü gedərsən,
Haram yoldan gəl çək ayaq,arı gəz.

Ən çox sevdiyim müəllimlərimdən biri olan iptidai sinif müəlliməm olan Züleyxa Seyidovaya məktəbi bitirərkən...


İlk dəfə məktəbə qoyanda qədəm,
Əlimdən tutaraq yazmaq öyrədən,
Ey əziz müəlliməm bilirəm nədən
Unuda bilmirəm, bilmirəm səni.

Şam tək əriyirəm mən də ki, qəmdən,
Gah qalxaraq zilə, gah da ki, bəmdə,
Səni soruşuram mən, hər ötəndən
Sənin tək təbibə ehtiyacım var.