Günüzlər sizindir, gecələr mənim,
Azdım gecələrin qaranlığında...
Nə olar arada mənə göndərin
Həmin günüzlərin bur anlığın da.

Ayağın toxunan o daş bəxti tək
Olmadı bəxtimin bəxti yanında,
O daş ta sevgimin möhürü olub
Oturub eşqimin təxti yanında.

Belə demişdir hikmət verən ənadil:

Bir alim var ki, çox şeyi bilibdir.
Səbəbin sorduqda belə deyibdir:

Ağlatsalar güləcəyəm,
Qınasalar dözəcəyəm.
Çarəsizəm, deyəcəyəm,
Qınaq yazımdır bu mənim.

Yağış yağır ora indi,
Bülbül susdu, kaman dindi.
Görcək onu, viran idi,
Kaman döndü azan oldu.

Gözlərim üstündə taxtı-tacın var,
Evim meydan olub, dünya isə dar.
Sobam sönüb, yağır evə yağış qar,
Bir ana sıcağı çağırır səni.

Elman! Ruzigarsız keçməz fəsillər,
Nə yeni il gələr, nə də nəsillər.
Bəxtəvər o kəsdi, ölsə desinlər
“Həyatdan bir İnsan köçdü, ay haray!

Hələ görünməyən var neçə üzün,
Neçə səslənməyən avazın, sözün.
Sönmüş ürəklərdə közərir közün,
Fağırı, miskini ana xoşbəxtlik.

dilerim tanrıdan ki hayat hep gülsün sana.....

nice hazanlar gördü, bahara erdi gönül...

aşkınla ey sevgili yanıp tutuşuyorum

sevgili seni bir gün saracağım doyası..

nerde hanlar hamamlar, nerde beyler sultanlar,

ben miyim bu alemde divane-i derd-i gam,