Nə bir söz danışar,nə üzü gülər, Dünyadan inciyər,qırılan könül. Deyir yaz doğmadı gül-çiçək açır, Payızı istəmir bu xəzan könül.
Cavanlıq gözləmə hər ötən ildən, Təbini haqdan al,sözünü eldən. Əslisi yadına düşəndə birdən, Kərəmnən danışır alışan könül.
Dünyadan nələri gözümüz görür, Hamı bir ömürdü,yaşayıb ölür. Gah qəmdən ağlayır,gah kefdən gülür, Yaman küsəyəndi barışan könül.
Dağının zirvəsi çis,duman olub, Acı söz deyənə,şirin can olub. Dərdə tab etməkdən yarımcan olub, Qanayıb,yarası sarılan könül.
Elvin,yaxşı keçir ömrü,güzarı, Solmasın bağçanın ilki,nübarı. Dünyadan istəməz dövləti,varı, Can üstə,məzarı qazılan könül.
Çap etmək
|