DataLife Engine > Fəlsəfi şeirlər > MuÄźam
MuÄźam28 Sentyabr 2011. Đŕçěĺńňčë: tornado1962 |
|
Bəlkə də Adəmi yaradan zaman,
Tanrı muÄźam ĂĽstÉ™ köklÉ™yib canı? BÉ™lkÉ™ dÉ™, ĆŹr-rÉ™hman oxunan o an, MuÄźam ĂĽstÉ™ anlar insan duanı? CisimlÉ™, ruhumun, canda vÉ™hdÉ™ti, Xaliqin izniylÉ™ olmuĹź bÉ™rqÉ™rar. QÉ™zÉ™l, musiqinin, gur mÉ™hÉ™bÉ™ti, XanÉ™ndÉ™ sÉ™siylÉ™ deyir: aman yar. NÉ™ xoĹź sÉ™da gÉ™lir sÉ™slÉ™nÉ™ndÉ™ tar, Sanki insan kimi danışır simlÉ™r. Bu sadÉ™ sÉ™slÉ™rdÉ™ necÉ™ hikmÉ™t var, Xalça tÉ™k könĂĽldÉ™ salır ilmÉ™lÉ™r. QÉ™zÉ™l ustadları qafiyÉ™ qurar, Danışar, Vahidin Ĺźux nÉ™fÉ™siylÉ™. Hacı da tÉ™biylÉ™ zÉ™ngula vurar, KönĂĽllÉ™r almaÄźa dÉ™fin sÉ™siylÉ™. MuÄźamat var olar oxunsa qÉ™zÉ™l, NecÉ™ ki, bĂĽlbĂĽlĂĽ gĂĽl çağıranda. Qızıl payıza da yaraĹźar xÉ™zÉ™l, Baxma yaĹźasa da, son baharında. Âĺđíóňüń˙ íŕçŕä |