Yenə bəxt sınayır tənha bir kəsi,
Bəlkə söz deməyə yoxdu kimsəsi?
Mənə əsən külək gətirir səsi,
Hardasa, uzaqda bir ud çalınır.

Fələk əldə dəryaz biçər,
Arif olan, haqqı seçər,
Göz yumunca ötüb keçər,
Ömür bənzər, oxla yaya,
Niyə gəldim, bu dünyaya?

Əridim, yaz qarı kimi,
Bir kasıbın, varı kimi,
Hey çalışdım, arı kimi,
Bal özgəyə, pətək mənə.

Xoş olar mənimçün keçmişə dönmək....

Doğrunu deyənə dəli deyirlər,
Yaltaqlar hər sözə, bəli deyirlər.
Elmdə qan içənə zəli deyirlər,
Bəs qan verən necə, axmaqdı, qurban?

Fikirlərim sap kimi düyün düşüb,
Buz üstündə uşaq kimi sürüşüb,
Dizin qucaqlayıb, çöldə büzüşüb,
Soyuqda ağlayan, bəxtimə yaxıq.

Həyat yolu gah isti, gah sazaqdı.
Alnımıza nə yazılıb bu haqdı.
Elə sanma yarım məndən uzaqdı,
Üzmə ümidini hələ darıxma.

Çox taxtdan düşəcək, ağalar, şahlar.
Aqil o dünyaya, yükünü rahlar.
Mənim, ümid bağladığım sabahlar,
Bəxtsizin asdığı, nala bənzəyir.

Rəhimli, çəkilər haqq-hesabların,
De hansı əlindədir, kitabların,
Həm vicdanın didir, həm əzabların,
Bənzəyir məzara, gora gecələr.

Nə əkin var,nə toxum.
Nə qul haqqı,nə qohum.
Varlı qardaş bacısın,
Kasıbdır deyə danır,
Dünya od tutub yanır!

Ömür bostanında quru daş qalıb.