BİR UNUTQAN MİLLƏTƏ BU BİR DƏRS OLSUN.
ƏBƏDİ OLARAQ BEYİNLƏRƏ HƏKK OLSUN.

Bəsdir daha bu zülmə siz dözdünüz!

Azərbaycan adlı coğrafi məkanın xəritədə yerinə diqqətlə bax! Bu məkan Batıda Ağbaba, Doğuda Bakı, Quzeydə Dərbənd, Güneydə Həmədan ilə hüdudlanın

Yaylaqları tər bənövşə qoxuyur,
Bulaqları zümzüməynən oxuyur.
Hər çiçəyi minbir xalı toxuyur,
Qayaların sərt yeridi Ağbaba.

Laçın,
Sənsiz elə darıxıram,
Dilimə adın dəyəndə
... Qəhər boğur məni.

Süd dişini,
dişəməyə qoymadılar
Bakımıza göz dikdilər
Yurdumuzu viran qoyub
Neftimzi yalamaqla doymadılar.

Bir ömür bəs eləmir baş açasan bu dünyadan,
Fələyin gərdişinə daş atasan bu dünyadan.

İlk şeirim...6-cı sinif...1998-cil il

Sənintək yurd olmaz, sənintək məskən,
Səndə ovsunlayıb tütək, saz məni.
Kim ki, doğma yurdu sevir ürəkdən
Bilirəm, bilirəm qınamaz məni.

Qonşu dediyimiz düşmən qəflətən
Tüfənglə bizlərə tərəf yönəldi
Minlərlə nəfər tez bir zamanda
Düşmən gülləsiylə üz-üzə gəldi

Vətən ana yurdumuz,
Vətənpərvər özümüz.
Doğma vətənimizdə
Nələr görmüş gözümüz?!

Həsrətindən qürbətlərə etmədim tab,
Doğma Bakı sorağında gəzdi ürək.

Qabağı Xələfli arxası Lələ
Ürəyimə düşən xaldı Mehdili.
Məni ondan ayıranı kor olsun
Getdim uzaqlarda qaldı Mehdili.

Neçə ildir qalıb darda,
Gecə-gündüz intizara.
Qabil deyir Qarabağda,
Gedib ölmək istəyirəm.

özlərinin qəzəbinin atəşində

yandırım mən,

yaxım mən...