Bu qərib dünyaya, gəldiyim gündən,
Vətəni görmürəm yaxından, öndən,
İllərdir baxıram, dağlara gendən,
Əsrim bəlalıdır, ilim bəlalı.

Haydı vətən oğlu, ayağa qalxın ..,
Biz əsl oğluyuq bu doğma xalqın,
Əməllər əyilır , Fikirlər dalğın
Biz güc almalıyıq, Muğandan, Mildən
Heç vaxt gedə bilməz Qarabağ əldən!

Bu ayrılıq uzun çəkir gör necə,
Həmsöhbətim Laçın olur hər gecə,
Ulu Tanrım özün son qoy bu köçə,
Vətənimdə, vətənsizəm qaçqınam.

Poeziya vurğunu, hörmətli Rəsul müəllimə həsr edirəm !

Düzlərində min bir nemət bitirən,
Cənnətimin sorağıdır Sabirabad !
Torpağında qəhrəmanlar yetirən,

Dostum, ayaq saxla bu ellərə bax,
Babalar ruhunu yada sal indi.
Dahilər bəxş edib yurduma Qazax,

Adın ürəklərdə mərdlik dastanım,
Şöhrətin yayılıb hər yurda, elə !
Tərlanlar yuvası ey Zəngilanım,

Bakım, ey mehriban şəhərim mənim,
Adından sevgilər yağır dünyaya.

Min illərdir çıxdım yola piyada,
Kəsək gördüm, şəhər gördüm, kənd gördüm,
Azərbaycan türkcəsini dünyada,

Naməlum şəhidlərimizin qərib ruhlarına həsr edirəm.

Sən canlı heykəlsən əbədiyyətə !
Yaşa, ey, soydaşım, naməlum əsgər !

Tökülən qan yerdə qalmaz!-bildirdi,
Getdi...Şəhid ruhlarını güldürdü.
Yıxılıb da bayrağını qaldırdı,-
Qarı düşmən,Mübarizi geri ver!

Sarmaşıqlı mezarlar...
Etek-etek paralarla bezedilmiş,
Çiçek-çiçek süsledilmiş yaraşıqlı mezarlar
Deyil...

Azər qızı, azər oğlu,
Silah götür qatar dolu,
Budur ancaq xilas yolu:
Hərbə qaldır sağı, solu!

aşıklar bağında açan gül değil,
dağ başında bir top karaçalıyım,
bayrama, seyrana yaban el değil,
harman yerlerinde harmandalıyım,
yurdun dört bucağı anadoluyum..

Şeytan çıxıb yolıumuza,
Zəhər qatdı balımıza,
Özümüz öz halımıza,
Güldük ağlaya-ağlaya.

Vətən sevgisinə yar insan kimi,
Yağdı yağı üstə gur leysan kimi.
Birinci könüllü partizan kimi,
Düşmənin içinə doldu Mübariz.