Mana tərəf uşaq kimi Qaçmağından doymamışam, Anam mənim! O ismətli paltarından, Başmağından doymamışam, Anam mənim!
Üşüsən, isin istimə, Saçın qarışsın tüstümə. Səhvim olanda , üstümə Coşmağından doymamışam, Anam mənim!
Səsin həzin bir tütəkdi, Üz-gözümdə vaxt qəm əkdi. Yaşmaq yaşınmaq deməkdi, Yaşmağından doymamışam, Anam mənim!
Qışdakı işin yayadı, Bu süzgəcdi, bu mayadı... Hər gələndə bir bayatı, Qoşmağından doymamışam, Anam mənim!
Müəllif: Ənvər Rza. 1981.
Çap etmək
|