Yenə hənirlənib cığırın, yolun, Bəxtəvər başına, ay yaylaq, sənin. Yenə islanmısan zəhmət tərində, Bəxtəvər başına, ay yaylaq, sənin.
Pıçıltın məhəbbət duası olub, Duruşun əzəmət dühası olub, Qoynun yuvaların yuvası olub, Bəxtəvər başına, ay qovaq, sənin.
Gözəllər dəstəylə gəlir bulağa, Bu sular, buz sular belə bol axa. Öpüşdün qızlarla dodaq-dodağa, Bəxtəvər başına, ay bulaq, sənin.
Baxım bu vüsala doyunca bir də - Kür axır Arazda, Araz da Kürdə. Üzürsən həsrətlər qovuşan yerdə, Bəxtəvər başına, ay bulaq, sənin.
Nəğməylə silələ söz səhəngini, Nəğməylə xainin cır cəhəngini. Dinlə “Kərəmi”ni, eşit “Cəngi”ni, Bəxtəvər başına, ay qulaq, sənin.
Bu yerdə urvalıq qonağa bişib, Hər sünbül bir düşmən bəbəyi deşib. Odlar diyarına güzarın düşüb – Bəxtəvər başına, ay qonaq, sənin.
Müəllif: Ənvər Rza. 1985.
Çap etmək
|