Yenə o bağ olaydı-M.Müşfiqə rəğmən!

Yenə o bağ olaydi,
Yenə yığışaraq Siz,
O bağa kocəydiniz.
Amma nə o bağ var,nə də Sən. Bağ da ,Sən də arzuların tarixində qaldin.İndi o tarıxı tənha səngərdə varaqlayıram mən.
O Fatmayı bağları,o yaxın dənizin ləpələrinin pıciltisi,o sakit gunəşli sahil.Bu sahildə inci qumlar ustundə izlərimiz.Və bir də uz-uzə dayanaraq,bir0birinə baxaraq sozsuz daşışan gozlərimiz.
Gəncliyin və ilk məhəbbətin o zamanlarında ,ahəstə caqqıldayan saatın səsi vardi,Duşunduk,ki bu saat elə omrumuz boyu belə caqqıldayacaq.Amma heyhat! Bir gun o saat dayandi.Sən vağzalı sədaları altinda bu bağ xatirələrimi tərk edib,başqa xatirələrə işıq saldin,mənsə hələ də bu işığı ovcumda saxlayıb xəyallara dalıram.Daldıqca gah gəncləşır,gah qocalıram.
Eh nə olardı ki, yenə o bağ olaydı,yenə yığışaraq Siz ,o bağa koceydiniz.
Yenə o kicik cəpərin ustundən Səni səsliyeydim.Yenə bir balaca pişik balasıni ovcumda Sənə bağışlamaq ucun goturub yanına gəleydim.Onu sənə verəydim.Sevincinə baxaydım.Ozumu də bu sevinclə əzizliyeydim.
Yoxdur o bağ artiq,yoxdur sən adli qonşumuz.Var soyuq səngər və hucuma hazırlaşan qoşunumuz.iNDİ ƏMR VERİLƏCƏK.Və mən Səni də,ozumu də,bağımızı da goturub irəliyə hucuma kecəcəm! Saniyələr,dəqiqələr,saatlar kecəcək.
Vida etmək istəmirəm o xatirələrə.Sadəcə demək və reallığa cevirmək istərdim:
Yenə o bağ olaydi...
ƏMR VERİLDİ........

Müəlliflər(2) | Qonaqlar (146)