Nağıllar belə başlar,biri vardi biri yoxdu.Eh nağıla nə var ki, kaş nağillarda yaşayaydım mən,mən ağ atli oğlan olaydim,sevgilim də sən! Acaydilar kitabı,səhifələr otdukcə,varaqlar cevrildikcə,bizim xoşbəxt taleyimiz nağıllarda,kimsə bizi ozunə numunə secib,sevgiyə qovuşaydı xəyallarda! Amma hec də həyat nağıllara bənzəməz.Heyif!Nağillarda həyat sadə və sevimli,burda isə... Həyat həyatdir,acısı da,şırını də belə adlanır.İnsan muşkullərdən kədərlənir,sevincdən qanadlanır. Bir bileydin necə əllərindən tutub gedərdim nağıllara,donərdim səhifələrə,varaqlara,cevrildikcə yaşardim,yaşadıqca yenə nağıllar ,yenə əfsanələr,yenə dastanlar qoşardım. Hər məni oxuduqca seviclərlə səndən danışardım,səni bir rəssam tablosundaki kimi sevgiylə yaradardım,rənglərə rəng qatardım,sonra isə ozum də bu rənglərə qarışardım. Nə qədər arzulayiram bunu bir bileydin,bu arzulara qatilaydin səndə,nağıllarda yox,səhifələrdə yox,varaqlarda yox,həyatda konul evimə gəleydin. Hələki biri vardi biri yox,mən varam bu nağilda sənsə yox,bəlkədə olmaq istərdin,amma ya elə nağilların "qara divlərinin " əsirisən,ya da ozunun.Bilmirəm, bildiyim nağildir,cağirsaydin elə nağillardan ağ atımı mınıb gələrdım.Bunu istəyirəm mən.Həm də cox. Hələlik isə BİRİ VARDİ,BİRİ YOX! bİRDƏ YADIMDAN CIXMAMIŞ: goydən uc alma duşur sonda. Biri mənim,biri nağıl danışanın,BİRİ İSƏ NAĞILDA OLMAYANIN !!!
Çap etmək
|