Ağaclar dırmaşıb dəcəl uşaqtək Dağın zirvəsinə yamacla, yolla. Tamaşa etməyə bir cüt göz gərək – Meşə bəhsə girib göylə, maşallah!
Burdakı quşlara heç kim deməz kiş! Bu gün yaman qar var, yaman boran var. Evdə balasını yedizdirməmiş Meşədə quşlara dən aparan var.
A yorğun əsəbim, dincini bir al! Pərtliyim, bığımı yenə çeynəmə. Dizimi yalayır körpə bir maral, Bir cüt sarıköynək qonub çiynimə.
Baxışım heyrətdə, gözüm heyrətdə; Elə bil nadanam, görməmişəm mən. İnsanı, heyvanı belə ülfətdə, Belə ünsiyyətdə görməmişəm mən.
Maral duzağıdır meşə basabas, Nə güllə səsi var, nə bir səksəkə. Bu meşə uzadıb sağ əlini kaş – Bizim meşələrin başına çəkə!...
Müəllif: Ənvər Rza. 1983.
Çap etmək
|