Dünya evi başdan-başa zillətlə doluymuş, Çox haqsız əməllərlə,cinayətlə doluymuş, Eşq aləmi də acı həqiqətlə doluymuş, Qəm-qüssə ilə,dərd ilə,möhnətlə doluymuş, Hər bir bəşərin ömrü hekayətlə doluymuş.
Mən də sevərək hisslərimin badına getdim, Bir yarə könül verdim,ona etibar etdim, Əvvəl elə zənn eylədim,öz arzuma yetdim, Uğrunda cavan ömrümü bir şam tək əritdim, Bilməzdim axı sevgi müsibətlə doluymuş.
Düşdükcə o günlər yada,qəm sinəmi dağlar, Hər dəfə qəfil üz-üzə gəldikdə qabağlar, Sanki bizi xoş günlərə səslərdi dodağlar, Axır ki,qovuşduq,necə xoşbəxtdik o çağlar, Çoxdandı,demə,qəlbimiz həsrətlə doluymuş.
Birlikdə gözəl günlərimiz keçdi ömürdən, Artıq yolumuzdan da çəkilmişdi duman,çən, Sevda işığında görünürdü üzümüz şən, Hər dəfə dedikcə "səni qəlbən sevirəm mən", Gördüm ki,o qəlb ülvi məhəbbətlə doluymuş.
Gəl ki,çox uzun çəkmədi bu saxta məhəbbət, Kim olduğunu bir gün o göstərdi nəhayət, Öz andını pozmaqla mənə etdi xəyanət, Heç vaxt fikirləşmədiyim oldu həqiqət, Bu fani həyat çox belə dəhşətlə doluymuş.
Düz yoldan azıb,əyri olan yolla gedibsə, Bir özgə ilə can deyib,can eşidibsə, O sevgidə var-dövləti,ad-sanı güdübsə, Bir halda ki,vicdanı bunu qəbul edibsə, Yəqin ki,bütün ömrü xəyanətlə doluymuş.
Getdi həyatımdan,belə məhv oldu o sevgi, Əvvəl məni gündüz-gecə yandırdı bu itgi, Sonra o əzabdan bir əsər qalmadı sanki, Son dəfə onu gördüyüm an hiss elədim ki, Qəlbim ona qarşı necə nifrətlə doluymuş.
Dərk eylə,Rauf,gəldi-gedərdir qoca dövran, Layiqdir əsl eşqə tək ol Xaliqi-sübhan, Bəsdir daha yazdın o vəfasızlara dastan, Ondansa ibadət elə,get aç oxu Quran, Hər cümləsi məna ilə,hikmətlə doluymuş.
Çap etmək
|