Hər günüm ahu-fəqan, möhnəti-hicrandı mənim, Səbəbi dərdlərimin sevgili canandı mənim.
Bir siyah gözlü, siyah qaşlı, siyah zülflü pəri, Məni etmiş dəli, bundan özünün yox xəbəri, Məndə də yoxdu cəsarət eliyim eşqimi ərz, Elə dərddirki bu dərd, yoxdur özündən betəri, Bu səbəbdən də halım pisdi, pərişandı mənim.
Sevməyib heç kəsi heç vaxt o gözəl tək ürəyim, Odur eşqim, odur ömrüm, odur arzum, diləyim, Yanağı lalədi sanki, yerişi şux, dili bal, Razıyam ki, gedə uğrunda fəda olsa nəyim, Qəbul eylərsə, bu canım ona qurbandı mənim.
O gözəldir o qədər ki, sorağı almış eli, Külək əsdikdə durur gözləri üstündə teli, Bu da ki, hüsnünə bir başqa gözəllik gətirir, Çıxmır ağlımdan onun şeh dodağı, incə beli, Çünki röyalarıma hər gecə mehmandı mənim.
Ona bağlandığım andan bəri qəmdir qonağım, Dəli Məcnun kimi hər yanə yayılmış sorağım, Onun eşqi məni divanə qoyub, xəstə edib, Bunun üçün daha heç bir şeyə yoxdur marağım, Nə gücüm güc, nə halım hal, nə canım candı mənim.
Çap etmək
|