Sən məni bir günə qoydun

Məncə,nifrət bu şəkildə bildirilməz poeziyada.Qadınları,eləcə də digər kimisə aşağıla-maq xoşuma gəlmir.

Cavan vaxtlarımızdan işimizlə əlaqədar ailə münaqişələri ilə çox məşğul oluruq. Yaşı 60-i haqlayan ər-arvadların dava-şavası bitib-tükənmir. Övladları həmişə naqolay hallarla üzləşir, seçim qarşısında qalırlar. Bu yaşlıları dinləyəndə, baxırsan, hər birisi haqlıdır, amma bir ortaq məxrəcə gələ bilmirlər. Onların bir-birinə qarşı töhmətləri, iradları, hətta qarğış, nifrət dolu hədələri, narazılıqları özü bir məhəbbətdir. Bir düşünün, 40, 50, bəzən 60 il bir yerdə məhəbbətlə ömür sürənlərə birdən-birə nə olur? Niyə bir-birinin nazını çəkə bilmirlər? Fikir, zövq, istək, tələb cavanlıqda olduğu kimi durur, amma fiziki , cismani güc yoxdur! Bax, təzad burasındadır. Mənim bir silsilə şeirlərim, bax, bu mövzudadır. Ədəbiyyatımızda işlənməmiş mövzudur. "Ayıbdır, mintalitetimizə yaddər"fəlsəfəsi qarşımızı kəsib. Eyni mövzular bizi bezdirmədimi?..

xowuma gelmedi

Sanki nə isə çatmır. Yeməkdə duz çatmayan kimi. Ən başlıcası isə axıcılıq yoxdur.

Bir də Sözləri üstüörtülü desək daha dolğun olar məncə bayağı olanda ləzzətsiz olur

Şeir gərək üstüörtülü olsun ləzzəti cox olsun dadına doyulmasın

Bayramı Bəy,
"Sən məni bir günə qoydun: yad oldum
Anamın, bacımın qadınlığına." Bunu anlamadım. Və bir də ki,

"Səndənsə-- qızına, oğluna lənət !
Səndənsə-- huriyə, qılmana lənət !" Lənət çox qorxulu gücdür. 4 nəsilə keçə bilər, hətta ölümə gətirib çıxarır. Niyə belə bir nifrətlə?