Azərbaycan Xalq şairi Balaş Azəroğlu 24 aprel 2011-ci il tarixində günorta saatlarında 90 yaşında dünyasını dəyişib. Şair, ədəbiyyatşünas, filologiya elmləri namizədi Abizadə Balaş Azəroğlu 1921-ci ildə Bakı şəhərində anadan olub. İlk mətbu şeiri “Dnepr” 1937-ci ildə Bakıda çapdan çıxıb. 1938-ci ildə ailəliklə Cənubi Azərbaycanın Ərdəbil şəhərinə köçdüklərindən burada fars ibtidai məktəbində təhsil alır. Milli azadlıq hərəkatına qoşulur. 1958-ci ildən Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü olub. 1997-ci ildə “Şöhrət” ordeni ilə təltif olunub.
Allah rəhmət eləsin!Balaş Azəroğlu. Ömrüm. Ağlaya-ağlaya gəldim dünyaya,
Dünyadan gedəndə
Nə üzümdə göz yaşım olacaq
Nə də kipriklərimdə nəm.
Bunu indidən bilirəm.
Dostlarım, əzizlərim ağlayacaq yəqin
Düşəcək yadıma mən də,
Ağlamışam dünyaya gələndə.
Körpə gözlərimə
Dünya div göründü, - ağladım.
Əllərim bələyə büründü, ağladım.
Dedilər xorttan var,
Damdabaca var, ağladım.
Saqqalı özündən uzun qoca var ağladım.
Ağladım, səsimdən qorxdum,
Agladım özüm-özümdən qorxdum.
Agladım ayaqlarımı yerə döyə-döyə,
Agladım, bu dünyaya gəldim niyə?
Sonra qəzəbimi uda-uda,
Havadan tuta-tuta.
Qalxdım ayağa ...
Durdum; getdim ...
Yıxıldım, qalxdım, getdim ...
Ancaq bilmədim hara gedirəm ...
Arxada qaldı körpəlik illərim,
Beşik yerim, qundaq yerim ...
Arzularım tutdu əllərimdən
Bir gün tox oldum,
Bir gün qaldım ac.
Onda bildim nədir ehtiyac ...
Sinəm dolu söz oldu,
Hər kəsə deyə bilmədim.
Qürurumdan əyilmədi.
Yandım öz içimdə,
Yanan şam kimi.
Əridim gilə-gilə,
Kiçildim gilə-gilə
Öz içimə çəkildim bilə-bilə.
Şam şamdanda sönən kimi,
Bilirəm sönərəm mən də.
Qalar içimdə
Vətən həsrəti,
Təbriz həsrəti.
Nigaran gedərəm dünyadan
Əgər çəkən olmasa
Mənsiz həsrəti ... (Mən çəkən həsrəti)
13.03.2011