Dedilər bircə sözlə, min qılınc girər qına ,
Əyilən namərd olur, qorxum odur, mərd sına,
Dərd çəkməyi öyrəndik, vətən oldu qəmxana,
Dağlar düşmənə əsir, dağ qüruru çökdümü?

Xocalıda şəhid olmuş cavan bir gəlinin dilindən...........

Ağı deyib üzmə məni,
Göz yaşına düzmə məni,
Daha yoxam, gəzmə məni,
Ana, balam əmanəti..............

Başın sağ olsun Vətən..........

Artıq vaxt yetişib, bəlkə də gecdir,
Torpaqsız bir millət nökərdir, heçdir,
Ya qul ol, ya millət, yolunu bildir,
Nə qədər... tarixi unutmamışıq.

Yoxdur dili-ağzı danışsın,desin
Dilinə gətirsin o xoş sözləri.
Hər kəsin kamıdır murada yetsin
Sevincdən parlasın gülsün gözləri.

Nə qədər ayrıyam isti yuvamdan,
Qurban olum, müğayat ol Atamdan,

Vahid qəzəlindən şirin bir misra,
Bir qələm, ağ kağız düşür yadıma.

Əllərim gəzəcək körpəliyimi,
Yollarım üstünə düşəsidi qar.
Yenə dönəsiyəm duyğu evimə;
Anadan başlanır bütün yuxular.

Vətəndə vətənsiz oldu yerlilər,
Yerliyə əmr eyləyir yad ellilər.

Göz görür əqlim kəsir olanları,
Düz yerinə yazmadım yalanları.

Əsdi xəzanın yeli birdən birə,
Təşvişə saldı eli birdən-birə.

Rüzgarı yaman, bəd gəldi bu dövranın,
Əsdi xəzan soldu gül, növbaharı olmadı.

Allah kimə söyləyək bu sözmüzü?
İtirmişik kəndimizi özmüzü.

Gər başından əssə eşqin küləyi,
Səxavətə tay olarsan olmazsan?
Günəş kimi şölə saçan anında
Soyuyuban Ay olarsan, olmazsan?

Bu cəhalətlə hələ çoxlu təpə aşmalıyıq,-
Yolumuz düzsə, niyə dağlara dırmaşmalıyıq?