İstəmirəm var-dövləti!
Daş qəlbli bir insan olacaqsam əgər.

Ruhum getsə bədənimdəm bir kötüyəm,
Gəzdiyim torpaq üstünə bir örtüyəm,
Danışmağım, eşitməyim ruhuma bağlı,
Dərd üz versə ruhlu sinəm olar dağlı.

İmam bilir halətini, halını,
Arzulama bu dünyanın malını,
Karvan gedir yoxla, öz amalını,
Bu dünyanı, Yaradanı bil, tanı.

Abel doldu sinən… dolduda daşdı
Qəlblərdə qubardı, başdasa daşdı
Bəlkə tanrı bizi belə yaratdı?
Gərək millət edə özünə nifrət?
Hayana qovurlar gedir bu millət.

Ömrüm gül idi gündə ləçəkdən yoluram mən,
Yolduğsca ləçəkdən bil, özüm də soluram mən,
Azadlıq üzü görmədən azad oluram mən,
Məhbus ömürüm bitti nəhayət, qara zindan.

Uca Təbriz qalasından belə Dərbəndə qədər,
Necə şah İsmayılın zəhmətini verdik hədər,
Bu bizim qismətimizdir çəkirik qüssə-kədər,
Yaşa müstəmləkə altında "şad", Azərbaycan.

Sözün bitdiyi yer...

Qanmadı hec kim necə çaşbaşdılar
Zülmü xəcalət qapısın acdılar
Xalisi üryan olub külbaşdılar
Milli qiyafətdən uzaq düşmüşük
Şanı mərifətdən uzaq düşmüşük.

Sən meyi içsən əgər,bilki düşüncən dardır.
Meyə,meylin salana,meylini salmaq ardır.

Demokratiyadan danışan cənablar,
Cənabi-Allahın hüququ pozulmur?!

Savabdımı, günahdımı – baxmayaq,
Bilə-bilə səhv eləyək bu gecə!
Bir biz olaq, bir də zülmət bir otaq,
Qalan nə var, məhv eləyək bu gecə!

Söz bir zərdi tutmusan
Sözdən saray qurmusan
Fərqi yox nə udmusan
Demə Şəmsi qocaldım