Qızlar qanadlanıb uçub getdilər.
Oğlanlar evlənib köçüb getdilər.
"Atama-anama çəkərəm keşik"-
Deyib yurd başında qaldı sonbeşik.
Ata da dünyanı bir gün dəyişdi...
O gündən ana çox təşvişə düşdü:
Özünü əjdəha əlində gördü,
Hər cür dərd- bəlanı gəlində gördü...
Ana yerdən, göydən. havadan küsdü,
Oğuldan, gəlindən. nəvədən küsdü.
Hamıya, hər kəsə söylədi elə:
Guya ki, söyürlər, döyürlər belə!...
Oğlunu, gəlnini görən əqrəba
Söylədi: "El sizə deməz mərhəba!
Anadır, qocadır, O, müqəddəsdir,
Əzab verməyiniz daha əbəsdir!"
Haqsız danlaq, qınaq, məzəmmətvarı
Baxışlar, kəlmələr üzdü onları.
Sonbeşik də köçdü ata evindən...
Daha çox dad çəkdi ana o gündən.
Guya oğlu, qızı onu atıbdır,
Qohumun, qonşunun damında yatır..
Beşi inanmadı, onu inandı,
Yer-göy bu ananın halına yandı.
Düşdü qapılara qoca vasvası,
Beş oğul anası. üç qız anası!
Gündüzlər çörək-su dilədi, durdu;
Gecələr mənzildə tənha oturdu..
Bir gün iy götürdü qonum- qonşunu,
On günün ölüsü gördülər onu.
Oğlu, qızı, qonşu düzlənib gəldi...
Qəbri üstə yekə bir daş dikəldi...
Yazdılar məzarı üstünə onun:
"Tufu sənə, dünya, bu imiş sonun?!"
 Çap etmək
|
Müəllif: 
Shop.az
Ödənişli xidmətlər
Sənət dostlarım
Resenziyalar (2)
