Döyüş səngəridi qarı düşmənin-
Köksü mərmilərdən param-parçadı;
Quruca sırası,qaraltısı var,-
İndi zirvəsiylə dərdi qoşadı,-
Bizdən söz istəmir o əsir dağlar...

Ürəyi dünyadan ay böyük şair,
Qayıt şeirinə, sözünə qayıt.
Subaylıq havasın çıxar başından,
Daha sən evlisən özünə qayıt.

O gözəl camalın varikən səndə
İlqarı elədin özünə bəndə.
Nigarımsan salma məni çox dərdə.
Sən niyə bu qədər gözəlsən axı?!

Xoş olar mənimçün keçmişə dönmək,
Anama sarılıb üzündən öpmək.

Tüklərim biz-biz durur,
Xocalını ananda!
Qəlbim nifrətlə vurur,
Xocalını ananda!

Başının üstündə ay var, ulduz var-
gözünün önündə mən durmuşam,mən...
Pərişan telində gəzir barmaqlar,
baxışlar elə bil deyir həzindən
sevirəm,sevirəm,sevirəm səni...

Vətənimin əziz canı
Qubadlı Zəngilan hanı?!
Tökəcək min namərd qanı
Torpaqları almalıyıq.

Arxamca hər gün hürən it,
Qarşımda quyruq bulama.
Bəsdi keçdin sağ, soluma,
Tutursansa tut ulama.

Qalxın! Durun! Ey igidlər, mübarizlər!
Hər bir dərdin, kədərin həm də bir əlacı var.

General Həzi Aslanovun
əziz xatirəsinə

Ты говоришь,
Что летом и зимой
Я слишком поздно прихожу домой,

Sevdiyim yar, səni məndən
Ölüm ayrı sala bilməz
Könülüm! vüsal həsrətiindən
Can üzülər qala bilməz.