Bir kəsə etməz xətər,
Xox etsən o da yetər,
Arxanca dil-dil ötər,
Qarşında toyuqdu bu.

Yalanı,gerçəyi seyrə dalanda
Şair xəyalında qaldı yazayaz.
Dahilər yetirən əziz sənətdi,
Naşılar əlində qaldı yazayaz...

Dağlardan sis gözlənər,
Sobadan his gözlənər,
Yaxşıdan yaxşı əməl,
Pisdən də pis gözlənər...

Əzizinəm,yaradı,
Hicran da bir yaradı,
Təmiz ad üstün olar,
Yaxşı qoru,yar,adı...

Bilmirəm hardasan nə iş görürsən?!
Bəlkədə ağlayır qəhirlənirsən?!
Yəqinki evlənib qocalmısan sən
20 ildir yaşamıram,məhv olmuşam mən.

Что? Что? Ты ангелом убит?
Бывает так, но Бог с тобою!

Buludlar səmada toplanıb yenə,
Elə bil birazdan ağlayacaqlar.
Sənin üçün axan göz yaşlarım yerdə
Sel olub qəflətən çağlayacaqlar.

Ətirsiz bir güləm güllü bağçada
Şirin duyğularım heç oldu getdi
Xəzan yeli hardan əsdi üstümə
Açmamış qönçələr puç oldu getdi

Döyüş səngəridi qarı düşmənin-
Köksü mərmilərdən param-parçadı;
Quruca sırası,qaraltısı var,-
İndi zirvəsiylə dərdi qoşadı,-
Bizdən söz istəmir o əsir dağlar...

Ürəyi dünyadan ay böyük şair,
Qayıt şeirinə, sözünə qayıt.
Subaylıq havasın çıxar başından,
Daha sən evlisən özünə qayıt.

O gözəl camalın varikən səndə
İlqarı elədin özünə bəndə.
Nigarımsan salma məni çox dərdə.
Sən niyə bu qədər gözəlsən axı?!

Xoş olar mənimçün keçmişə dönmək,
Anama sarılıb üzündən öpmək.

Tüklərim biz-biz durur,
Xocalını ananda!
Qəlbim nifrətlə vurur,
Xocalını ananda!

Başının üstündə ay var, ulduz var-
gözünün önündə mən durmuşam,mən...
Pərişan telində gəzir barmaqlar,
baxışlar elə bil deyir həzindən
sevirəm,sevirəm,sevirəm səni...

Vətənimin əziz canı
Qubadlı Zəngilan hanı?!
Tökəcək min namərd qanı
Torpaqları almalıyıq.